Schrijversgeluk
Mirthe Smeets op 03 augustus 2011
Auteur Jacques Graus (
Het jaar van de vluchtende geest) deelt zijn
korte gedachte 'Schrijversgeluk' met ons.
Schrijversgeluk.
Er was eens een man die zijn leven zag als een pelgrimstocht naar het geluk.
Met de nadruk op, zoals dat bij pelgrimstochten gebruikelijk is, het onderweg zijn.
Op een ongelukkig moment had hij zelfs geschreven: ‘Stop maar met zoeken naar geluk. Dat vindt geen mens. Zoek het ongeluk. En je zult zien: dan heb je meer geluk.’
Maar hij hield vol. En… vond uiteindelijk het geluk!
Het zat soms in zijn hoofd, soms in zijn hart. Hij had het in de vingers en in de benen. En vaak lag het op het puntje van zijn tong.
Hij besloot zijn geluk op duizend en een manieren te omschrijven.
Wat er op papier verscheen waren mooie woorden. Maar hoe mooier de woorden, hoe minder ze gelezen werden.
Onvermijdelijk kwam het ogenblik dat hij uitgeput zijn pen liet rusten.
Met slapeloze nachten als gevolg. En dagen vol mismoed.
Totdat hij de pen weer opnam en dat mistroostige gevoel probeerde te omschrijven. Waarbij het ene serieuze verhaal het andere opvolgde.
En hij werd een veelgelezen schrijver.
Filosofeer mee! Plaats hier jouw reactie op deze gedachte.