Studenten opgelet! 'Alpha' op je literatuurlijst?
De vakantie is (bijna) voorbij. De scholen en vervolgopleidingen gaan (bijna) weer van start. Quian, de auteur van 'Alpha', wil graag scholieren en studenten attenderen op zijn boek. Want - zo zijn wij met hem eens - deze roman is uitermate geschikt voor een uitgebreide analyse of discussie.
Quian aan het woord:
Studenten opgelet! Alpha op je literatuurlijst?
Tot mijn verbazing noemde mijn uitgever – Ivo Lemmens – mijn boek 'Alpha' een roman. Hoezo? Dan zou dat ook moeten gelden voor het scheppingsverhaal zoals dat onder andere in de Bijbel staat.
Het Bijbelboek Genesis een roman? Zo had ik het nog nooit bekeken.
Toen mijn boek uitgegeven was, ging Selexyz, de grootste boekhandel van Nederland, nog een stapje verder en plaatste het onder de literaire romans. Voor mij heeft echte literatuur altijd een luchtje gehad: moeilijk doen om niets, oftewel: een schrijver die een goed verhaal onnodig onleesbaar maakt. Was ik uiteindelijk ook zo'n schrijver geworden?
Gelukkig zijn de reacties op 'Alpha' anders. Hoe de lezers ook over het onderwerp denken, allemaal beweren ze dat het 'een lekker leesbaar verhaal' is. Volgens de deskundigen kan dat makkelijk leesbare verhaal dus ook best opgenomen worden op de literatuurlijst van de binnenkort afstuderende havist of vwo'er. Of wellicht heeft de student Filosofie of Godsdienst er iets aan.
Ineens moest ik denken aan mijn eigen boekenlijst voor de studie Economie, waarop ik begin jaren zeventig het rapport van de Club van Rome had opgenomen. Dat rapport schetste een indringend somber beeld van de toekomst van onze leefwereld door een combinatie van overbevolking, industrialisatie, milieuverontreiniging, voedselschaarste en het opraken van delfstoffen. Wat had dat met de studie Economie te maken? Volgens mij veel.
Ik heb er nooit spijt van gehad. Bijna de hele mondelinge zitting ging over dat rapport. Het stond niet op de standaardlijstjes, dus de examinator wilde eigenlijk alleen maar weten waarom ik dat rapport in vredesnaam had bestudeerd. En daarop had ik het antwoord paraat. Toen ik veel later zelf examinator was, begreep ik nog beter waarom het een goed idee is iets anders te doen dan het geijkte. Na vele saaie uren ga je ineens rechtop zitten als er eens iets origineels voorbij komt. Na een verfrissende discussie wordt er dan meestal ook een hoog cijfer uitgedeeld.
Maar om terug te komen op waar ik deze overpeinzing mee begon: drs. Van Capelleveen noemt mijn boek een fantasy-scienfictionroman (als je even verder scrollt kun je bij 10 augustus zijn recensie lezen). Dat is al een stapje dichter bij mijn gevoel erover. Zelf heb ik me wel eens afgevraagd: is het – in de kern – science of fictie? Werkelijkheid of fantasie? Vandaar dat het boek begint met de volgende vraag- en antwoordregels:
Werkelijkheid of fictie?
De scheidslijn is vaag en flexibel.
De waarheid is wat je gelooft.
Als examinator zou het bovenstaande alleen al mij genoeg gespreksstof opleveren. En dan heb je nog geen letter van het eigenlijke boek gelezen...
O ja, wat ook belangrijk is als je veel moet lezen: het boek is niet alleen lekker leesbaar, maar ook niet al te dik (219 pagina's). En voor de moderne student: het is ook als eBook verkrijgbaar (voor de helft van de prijs).
Ik wens je veel leesplezier en een prettig examenjaar met een nog prettiger afsluiting.
