De schepper

Philip Jozèf op 27 oktober 2010

Deniece Wildschut, auteur van De buitenstaander, schreef weer een mooie gastblog voor ons. In 'De schepper' vertelt zij over het schrijversbestaan...

Het is moeilijk om een boek te schrijven. Het is vervelend, het is vragen om problemen, het is een uitdaging en het is eenzaam. Dat is wat je vaak hoort van schrijvers en daarin hebben ze in zekere zin best wel gelijk. Maar... het is ook een overwinning! Het is knap, het vraagt discipline, tijd, aandacht en doorzettingsvermogen. De meeste mensen die een boek schrijven, kunnen uiteindelijk ook niet ontkennen dat het werk is voortgekomen uit pure passie. Of woede. Of verdriet. Laten we dat voor het gemak dan maar ‘gepassioneerde woede' en ‘gepassioneerd verdriet' noemen. Passie dus. Ik denk dat dat de lading wel dekt. Feit is dat je er nogal wat voor over moet hebben om dat boek uiteindelijk in handen te krijgen. Sommig aanstormend talent bereidt zich voor door te oefenen, te leren, te proberen, na te apen en nog eens te proberen. Anderen doen gewoon wat zij het liefst doen en trekken zich niet zo heel veel aan van ‘de rest' of van ‘de grote voorbeelden'.

Schrijven is leuk, ‘schrijver zijn' klinkt geweldig en er je geld mee verdienen lijkt een droom. Een advertentie voor aanstormend talent zou echter beter het volgende kunnen zeggen:

Ongeschreven roman zoekt debiel met tijd in overvloed. Een schepper met doorzettingsvermogen, die graag alleen is, voor het schrijven van een verzameling letters die lezers zal boeien. Geen 9-tot-5-mentaliteit. Liefst geen sociaal leven. Originaliteit moet tevergeefs gezocht worden, bloed en naakt mogen naar hartelust een rol spelen in het werk. Geweld is optioneel en gebruik van ingewikkelde woorden en zinsconstructies een pré. De schepper waarnaar wij op zoek zijn is bij voorkeur mensenschuw of lijdt aan een sociale fobie.

Hoe het ook zij, een boek schrijven is een kunst. Het vraagt veel van je en dat wordt regelmatig vergeten. Soms worden geweldige boeken amper opgemerkt en andere boeken vliegen je overal om de oren, in dergelijke mate dat je er bijna agressief van zou worden. Gaat het in dat geval om een fantastisch boek? Zeker niet altijd en dat is ook zeker maar afhankelijk van je eigen smaak. Jammer is het wel dat er echt geniaal werk te vinden is, op donkere en weinig opvallende plekjes. Ook dié auteur heeft uren gezwoegd, nagedacht en zijn of haar creativiteit op de proef gesteld. Ook die mensen keken uit naar het verschijnen van hun boek en het spannende moment van de eerste recensie. Ook die mensen hadden een droom. Of behoefte aan erkenning. Of wraak. Of een uitlaatklep.

Het vraagt echter een behoorlijke dosis lef en doorzettingsvermorgen om welke emotie dan ook om te buigen tot een geniaal staaltje werk dat mensen ook nog willen kopen! Lang leve de creatieve zielen onder ons, die door de lelijke advertentie heen kijken en schoonheid zien. Lang leve de scheppers onder ons, die voorbij de leegte kijken en vol passie creëren. Jij! En jij! En jij! Wat anderen ook zeggen - er zijn namelijk altijd en overal mensen met een mening - je hebt het maar mooi gedaan! Leegte vullen met woorden is tenslotte niet zo ingewikkeld. Leegte vullen met vormgegeven passie... dát is kunst.