27 vragen aan... Huib Afman

Mirthe Smeets op 11 februari 2011

De status op Facebook van Huib Afman is haast altijd literatuur-gerelateerd. We vragen ons vaak af: is hij echt elke dag bezig met schrijven, research doen en lezen? Het wordt tijd om te spreken met deze bevlogen schrijver. Hoeveel uur per dag werkt hij aan zijn romans? U leest het hier. 27 vragen aan… auteur Huib Afman (‘Het hemelhuis’)

'Wakker worden en gelijk gaan schrijven, dat gaat eigenlijk vanzelf.'

1.‘Het hemelhuis’ was je debuutroman. Hoelang heb je aan de roman gewerkt?

Met een aantal kortere en langere onderbrekingen heb ik ‘Het Hemelhuis’ in tweeënhalf jaar tijd geschreven. In die periode heb ik het één keer grondig herschreven. Aanvankelijk was het idee namelijk om ‘Het Hemelhuis’ in de tweede persoon te schrijven. Alleen bleek dat niet naar voldoende tevredenheid te werken. Het creatieve proces dat aan het schrijven vooraf ging (het uitdenken van de verhaallijn en de thematiek, plus het invullen van de karakters) is heel moeilijk in tijd te vangen.

2. Voor de weblogbezoekers die je roman nog niet gelezen hebben: waar gaat 'Het hemelhuis' over?

‘Het hemelhuis’ gaat over geschiedenisstudente Cathy die de plotselinge dood van haar oudere zus Anne nooit heeft verwerkt. In een soort tegenreactie op haar verwerking stort ze zich in het studentenleven, waar ze op zoek gaat naar de liefde. Het is een spiegel die ze zichzelf voorhoudt, want eigenlijk is ze voortdurend op zoek naar surrogaatliefde. Ze verliest zich in kortstondige, vluchtige escapades en de leegte van het Amsterdamse nachtleven. Op het moment dat ze wel gevoelens voor iemand koestert, blijven deze gevoelens  onbeantwoord. Ondertussen wordt ze vanuit de hemel gestuurd door de stem van haar overleden zus, in de vorm van een aantal fictieve brieven. Het antwoord op Cathy’s zoektocht (Lust of liefde, en: hoe is Anne aan haar eind gekomen?) vindt ze uiteindelijk in het dagboek van haar zus. ‘Het hemelhuis’ is geïnspireerd  op het leven van Anne Frank, waarbij ik mezelf de vraag heb gesteld: als Anne Frank in deze tijd geboren zou zijn en op zou groeien in volledige vrijheid, zou ze dan met die vrijheid kunnen dealen? Omgaan met de verlokkingen van vrijheid (seks, drugs, rock-‘n-roll) is een kunst op zich.  

Het mooiste moment is wanneer het verhaal in je hoofd op papier staat. Omdat je op dat moment iets gecreëerd hebt wat uniek is. Daarnaast put ik onnoemelijk veel genoegen uit het schilderen met woorden.

3. Je vertelde tijdens de boekpresentatie van ‘Het hemelhuis’ dat je opa je inspireerde. Is dat nog steeds zo?

Zeker. Mijn opa (Kasper Wigbolt Afman) schreef jongensboeken en avonturenromans voor adolescenten. Hij neemt daarmee binnen de Nederlandse jeugdliteratuur een heel specifieke plek in. Het genre dat hij schreef, is een genre waar ik mee door wil gaan, maar dan op het niveau van volwassenen. Romans met een sterke, beeldende kracht, een duidelijke link naar de geschiedenis, met genoeg opbouwende spanning, complottheorieën, maar ook met ruimte voor een ‘magical touch’ en een moraal. 

4. Je werkt momenteel aan je tweede roman. Kun je alvast iets verklappen over dat boek?

Niet meer dan dat het een zeer omvangrijke roman is die zich afspeelt in het Londen en Italië van 1900. Het hoofdthema heeft altijd heel erg tot de verbeelding gesproken bij mensen, maar gek genoeg ben ik nog geen auteur tegengekomen die er een spannend boek over heeft geschreven. Het is een queeste naar de enige echte waarheid, waarin wetenschap en ‘fictie’ elkaar op verrassende wijze ontmoeten…

Ik verheug me nu al op de tweede boekpresentatie. ‘Het hemelhuis’ was een feestje. En ook nu zal ik de mijlpaal vieren.

5. Wat voor reacties heb je op het 'Het hemelhuis' gekregen? Zijn er mensen die je beter hebben leren kennen door het boek?

Over het algemeen heb ik alleen maar positieve reacties gehad op ‘Het hemelhuis’. Gemene deler is dat mensen vinden dat ik een prettige schrijfstijl heb en dat ik in staat ben om de aandacht vast te houden. Verder blijkt de thematiek van het boek ook aan te spreken, vooral bij singles. Ik weet niet of er mensen zijn die me beter hebben leren kennen door het boek. Uiteraard zitten er autobiografische elementen in, maar ‘Het hemelhuis’ is en blijft fictie. Ik ben wel met mensen in contact gekomen die ik niet ken: mensen die mijn boek hebben gelezen en via Facebook of mijn website contact met me hebben gezocht. Daar heb ik een aantal leuke, nieuwe contacten aan over gehouden. 

6. In ‘Het hemelhuis’ is de zussenband tussen de personages heel sterk. Jij hebt ook een zus. Heb jij ook zo'n goede band met haar?

Ja, ik heb zeker een goede band met mijn zus, maar wat ik met haar deel heb ik niet in ‘Het hemelhuis’ gestopt.

7. Je vertelde wel eens dat je met vrienden dineert en dan (kritisch) over (jouw) boeken praat. Vind je het fijn om feedback te krijgen/te geven?

Kritiek van een recensent is altijd anders dan de kritiek van een collega-schrijver. Kritiek van een recensent, daar kun je je niet tegen verweren. En als je dat doet, is het zinloos of snij je jezelf alleen maar in de vingers. Met collega-schrijvers deel je dezelfde passie van binnenuit. Dat brengt met zich mee dat je je kwetsbaarder durft op te stellen. Toch heb ik het weinig over ‘Het hemelhuis’ gehad met collega-schrijvers. Met name omdat ik dat boek negen jaar geleden schreef en op dat moment nog niet bewust voor het schrijverschap had gekozen. Dat is nu wel het geval. Over mijn tweede boek praat ik wel veel met collega’s,  maar met name met een Zuid-Afrikaanse vriend die een aantal niet onverdienstelijke romans op de Engelstalige markt heeft uitgebracht en erg gelooft in de kracht van mijn tweede boek. Ik hoop dat hij gelijk krijgt. Het is goed om een sparringpartner te hebben die weet waar je tegenaan loopt als schrijver.

8. Je houdt veel van reizen en van vreemde talen. Kunnen we een reisroman van je verwachten in de toekomst? Of een roman die is geschreven in een exotische taal?

Vooralsnog heb ik niet de ambitie om een reisroman te schrijven, maar ik gebruik mijn ervaringen uit mijn reizen in mijn romans. Ik moet er echt geweest zijn, en het liefst langere tijd hebben gewoond, om er over te kunnen schrijven. Een boek in een andere taal schrijven is echter een illusie, omdat je je in je moedertaal altijd beter uitdrukt dan in een vreemde taal. Het gaat in taal om het oergevoel van woorden. In het Nederlands heb ik dat oergevoel, omdat het mijn moedertaal is. In het Italiaans of het Duits kan ik me redelijk redden, maar dat oergevoel mis ik. Liefde voelt (en leest) per slot van rekening toch anders dan Amore, als je bent opgegroeid met Boom-Roos-Vis.

9. Je noemt de Italiaanse taal... Je lijkt erg van deze taal en van Italië te houden. Kun je uitleggen hoe dit komt?

Italië heeft een uitgesproken rijke cultuur. Daarnaast hebben ze beste keuken ter wereld, is het er het grootste deel van het jaar zonnig en genieten Italianen naar mijn mening meer van het echte leven dan Nederlanders. Kunst wordt er ook nog echt gewaardeerd. Daarnaast kent het een fascinerend en uniek politiek landschap, dat wordt bepaald door de grote drie: Berlusconi, de Paus en de maffia. De bevolking uit steeds vaker haar kritiek op die grote drie. Als je er woont en Italianen kent, voel je dat er iets broeit onder de opperhuid van hun nationale identiteit. Dat maakt het intrigerend. Toch kan ik me voorstellen dat ik net zo verslingerd aan Spanje kan raken, als ik daar een tijdje zou neerstrijken.

10. Zo te horen heb je kennissen 'all over the world'. Komen je vrienden uit het buitenland ook wel eens naar Nederland? Wat laat je ze dan zien? Wat vind jij typisch Nederlands?

Als buitenlandse vrienden mij bezoeken, zijn ze meestal al vaker in Nederland en Amsterdam geweest. Met nieuwkomers in Amsterdam, loop ik meestal een rondje door het centrum en de Jordaan. Wat ik typisch Nederlands vind? De calvinistische bekrompenheid, de vrije handelsgeest en de directheid. Nederlanders zijn erg slecht in het anderen gunnen van dingen. Je kop boven het maaiveld uitsteken, is taboe. Vandaar dat ik me ook beter in Zuid-Europa voel. Wat ik verder typisch Nederlandse vind, dekt misschien nog wel het beste de lading:fietsen over een dijk met wind tegen.      

11. Wat is je ambitie als auteur?

Ik wil spannende verhalen blijven vertellen. Net zo lang tot het uiteindelijk genoeg geld genereert om ervan te kunnen leven. En dan nog zal ik doorgaan met schrijven. Mijn toekomst als auteur zie ik uiteindelijk in het buitenland.

12. Hoeveel uur per dag schrijf jij?

Gemiddeld acht tot tien uur.

13. Je hebt een ijzeren discipline! Hoe komt dat? Vind je het niet moeilijk om andere dingen te laten?

Ik hoef me er nooit toe te zetten. Wakker worden en gelijk gaan schrijven, dat gaat eigenlijk vanzelf. Ik denk er niet eens over na. Zelfs als ik ziek ben, werk ik door.

14. Waar schrijf je?

Momenteel thuis, in Amsterdam. Toen ik in Italië woonde, schreef ik in mijn studio en zo nu en dan buiten, op de patio van de bibliotheek.

15. Hoe ga je te werk? Maak je schema's of begin je zomaar ergens? 

Ik begin met een zeer ruwe opzet en een uitgebreide historische tijdlijn. Terwijl ik begin met schrijven, begint ook de research pas goed. Hoe meer ik schrijf, hoe meer informatie ik om me heen verzamel: ter zake doende boeken, naslagwerken, info van websites, maar ook foto’s en info van exposities. Verder werk ik met briefjes. Als ik inspiratie heb, moet ik dat opschrijven. Als die briefjes bundel ik in een grote map en spit ik om de zoveel tijd door. Wat bruikbaar is, gebruik ik, wat niet bruikbaar is, gaat terug in de map. Voor de volgende keer.

16. Wat is je literaire droom?

De bestseller, waar elke schrijver naar verlangt…  Het zou mooi zijn als ooit één van mijn boeken in meerdere talen verschijnt. Ooit een verfilming zou ik echt als de kroon op mijn carrière beschouwen. Maar daarvoor is het nog veel te vroeg. Hoewel, alles begint met geloven in je eigen dromen. Gelukkig heb ik een lange adem en een rotsvast vertrouwen in mijn passie. Ik zie schrijven ook niet meer als een hobby. Het is voor mij een missie geworden. Ik blijf schrijven tot ik er dood bij neerval en heb bereikt wat ik wil bereiken.

17. Je woont momenteel in Amsterdam. Waar woon jij volgend jaar? Weet je dat al? Of volg je de weg van je pen?

Ik volg de weg van mijn hart en dus de weg van mijn pen. Uiteraard heb ik mijn plannen en mijn ambities als het gaat om mijn derde roman. Ook voor dat boek wil ik graag voor langere of kortere tijd in het decor van mijn plot wonen, net als bij mijn tweede boek waarvoor ik 8 maanden naar Italië ben verhuisd. Het liefst schrijf ik mijn derde boek dan ook onder de Zuid-Europese zon. Maar voordat ik in het vliegtuig stap, moet eerst mijn tweede boek klaar zijn. Gebrek aan geld weerhoudt me niet, zolang ik me maar in leven kan houden. 

18. Naast auteur ben je journalist, waardoor je veel interessante mensen leert kennen. Welke ontmoeting vond je het bijzonderst?

Het mooiste interview dat ik had, was met Jacob Gelt Dekker, bij wie ik een week te gast was in zijn appartement in New York. Een bijzonder intrigerende man met een fantastische levensfilosofie.

19. Als je een eigen journalistiek project mocht kiezen. Wat zou je dan boeiend vinden om te doen?

Reisreportages en portretinterviews.

20.  Welke auteurs zijn jouw voorbeelden?

Om diverse redenen: Sergio Bambaren, Paulo Coelho en Dan Brown.

21. Welk boek heb je duizend keer gelezen?

Om met Mulisch te spreken: ‘Je hebt lezers en je hebt schrijvers.’

22. Wat is je favoriete film?

Perfume, The Story Of A Murderer.

23. Wat is je favoriete plekje in Nederland?

Schiphol en overal waar je de Noordzee kunt zien.

24. Wat is je favoriete plekje in Amsterdam?

Het plein rond de Westerkerk.

25. Wat is je favoriete tv-programma?

Mijn tv is sinds een halfjaar kapot en dat bevalt me eerlijk gezegd prima.

26. Van wat voor muziek houd je?

Wereldmuziek, jazz en filmmuziek.

27. Heb je een website?

Jawel: www.huibafman.nl